7 tips voor het lesgeven aan beginnende koperblazers
Denis Wick-ambassadeur Kelly Langenberg heeft een paar tips bedacht om zowel leerlingen als docenten te helpen die eerste paar maanden door te komen zonder dat jullie je dood vervelen, en om ondertussen de vaardigheden van je leerlingen te verbeteren!
Verzorging en onderhoud: Besteed bij een gloednieuwe leerling tijdens de eerste les wat tijd aan de verzorging en het onderhoud van zijn of haar nieuwe hoorn. Waarom? Omdat mama of papa waarschijnlijk vlak naast de leerling zit en zij veel geld voor het instrument hebben betaald… maar ook omdat die leerling zo enthousiast is om die hoorn vast te houden, en hem graag uit elkaar wil halen en weer in elkaar wil zetten. Laat ze hun enthousiasme de vrije loop, laat ze het instrument aanraken en uit elkaar halen, want zo bouwen ze een band met het instrument op.
Noten lezen: Als je leerling al noten kan lezen, geweldig! Maar als dat niet het geval is, zorg dan dat je indexkaartjes en een paar viltstiften bij de hand hebt en maak elke keer dat je tijdens de les een nieuwe noot leert een kaartje. Houd de kaartjes bij elkaar geklemd, zodat je af en toe een verrassingstoets kunt afnemen.
Drievoudig effect: Het leuke en lastige aan lesgeven op dit niveau is dat je minstens drie verschillende manieren moet bedenken om hetzelfde concept uit te leggen. Ik verdeel dat graag in oren, ogen en vingers. Bedenk een manier om een concept uit te leggen waarbij je je richt op drie verschillende zintuigen.
Speltijd: Bedenk spelletjes om het oefenen van nieuwe concepten thuis leuk te maken. Stel dat het doel van de les van vandaag is om de Eb-majeurtoonladder uit het hoofd te leren. Oké. Laat je leerling aan het ene uiteinde van de kamer gaan staan. Laat hem of haar elke keer dat er een noot uit de toonladder wordt gespeeld een stap vooruit zetten. (Een stap achteruit als er een verkeerde noot wordt gespeeld.) Ga zo door totdat je de kamer bent overgestoken. Zo simpel, maar zeker interessanter dan in een stoel zitten en de toonladder keer op keer te spelen, toch?
Notitiepot: Zodra je een nieuwe noot hebt geïntroduceerd, stop je deze in de ‘notitiepot’ van die leerling. Ik gebruikte potjes babyvoeding voor mijn leerlingen omdat ik er thuis ontelbaar veel had liggen, maar je kunt gebruiken wat je maar wilt: een hoed, een envelop, enzovoort. Schrijf de naam van de noot op kleine stukjes papier en bewaar ze in de pot. Vraag de leerling om een kaartje uit de pot te trekken en de noot direct te spelen. Doe dit totdat alle kaartjes zijn getrokken. Laat de leerling vervolgens alle noten van de eerste tot de laatste spelen (omdat je de kaartjes op je muziekstandaard hebt gelegd terwijl je ze trok). Het is bijna alsof ze aan het componeren zijn. Om deze activiteit voort te zetten, vraag je de leerling om de noten opnieuw te rangschikken en ze nogmaals te spelen.
Rug aan rug: Stel dat je aan gehoortraining doet. Oké. Probeer eens rug aan rug met je leerling te staan. Geef je leerling een aantal spelregels, bijvoorbeeld: ‘Ik speel alleen noten met vingerzettingen voor de eerste ventielen en mijn patronen duren drie tellen.’ Zodra je de spelregels hebt vastgesteld, speel je een korte passage en laat je de leerling je naspelen. Vervolgens kun je de passage verlengen of meer deeltonen, meer noten, meer slideposities enzovoort toevoegen. Als de leerling er klaar voor is, wissel je van rol en vraag je hem of haar om de melodie te bedenken die jij vervolgens moet naspelen. Het is leuk! Als je deze oefening doet in een klas met gelijksoortige instrumenten, kun je het spelen als een spellingwedstrijd met eliminatierondes. (Dit is een geweldige kans om leerlingen ongemerkt kennis te laten maken met nieuwe noten.)
Thema en variatie: Mijn laatste advies is om in de lessen voor jonge leerlingen afwisselende activiteiten te plannen en altijd af te sluiten met iets muzikaals. Zorg tijdens de les voor afwisseling door sommige oefeningen staand en andere zittend te doen. Probeer zo bemoedigend mogelijk te zijn. In de band horen deze leerlingen hun saxofoonvrienden ‘Hot Cross Buns’ feilloos spelen, terwijl de hoornblazers nog steeds niet zeker weten of ze op de juiste partiaal zijn begonnen. Geef de ouders altijd een verslag van de les, waarbij je benadrukt wat de leerling die dag heeft bereikt, en onthoud: dertig minuten is ook voor een 10-jarige een lange tijd!
